Tagarchief: jaar 1

Terug- en vooruitblikken

Standaard

Het is vakantie, nog 1 week en we mogen er weer tegenaan. Een mooi moment om even stil te staan bij afgelopen jaar en om vooruit te blikken naar wat komend jaar gaat brengen.

Jaar 1 ergotherapie begon zo:
Als een kind zo blij @ Ergokamp

Terugblikken
Vol enthousiasme begon ik met de nieuwe uitdaging: de studie ergotherapie. Met hoogtepunten zoals het ergokamp, snuffelstage bij Kinderrevalidatie Rijndam Rotterdam, nieuwe bijbaan bij het Centrum voor Reuma & Revalidatie, zelf georganiseerde rolstoelbasketbalclinic en de zeer mooie schoolresultaten.

Het was een geweldig jaar waar ik veel energie in heb gestopt en ook veel energie van heb gekregen. Als ik ergens mijn zinnen op heb gezet, zoals deze studie, dan ga ik er ook echt voor de volle 100% voor. Dit werd nogmaals duidelijk in mijn afsluitende Competentie Gerichte Interview, waarin 4 behaalde competenties aangetoond moesten worden. Te weten diagnostisceren, behandelen & begeleiden, ondernemen en deskundigheid bevorderen. Aan de hand van de geschreven STARRS werd het interview afgenomen door een docent en een ergotherapeut uit de prakijk, Ik had alles goed voorbereid en was overtuigd van mijn kunnen, maar toch moet het op dat moment nog even gebeuren dus ik was best zenuwachtig. Terwijl ik buiten het lokaal wachtte werden de STARRs doorgenomen door de assessoren. Daarna werd ik binnen geroepen om ‘openstaande eindjes’ toe te lichten. Het eerste wat ze zeiden was ‘we zijn erg onder de indruk’, haha dan weet je al bijna dat het niet meer fout kan, heerlijk.

Het gesprek verliep eigenlijk wel goed. Achteraf had ik misschien een aantal dingen beter kunnen doen, maar ik was wel tevreden. Na weer wachten op de gang, werd ik binnen geroepen voor de beoordeling. Er werd eerst gevraagd om mijn eigen oordeel en daarna kwam het verlossende woord, dat ik echt heel erg goed mijn best heb gedaan en dat ze me niets anders kunnen geven dan een 10! In totaal 2x een 9 en 2x een 10, dus gemiddeld een 9,5 wat afgerond een 10 inhoudt. Ongelooflijk! Dit had ik echt niet verwacht, zo hoog. In de euforie ben ik vergeten wat er precies gezegd is, ik weet nog wel dat ze zei “het is jammer dat wij geen stagiars hebben, anders had ik het wel geweten”. Mijn vakantie kon niet beter beginnen.

Vooruitblikken
Voor het komende tweede jaar heb ik alweer een aantal leuke dingen op de planning staan. Sowieso verandert heel het lesprogramma van jaar 2, dus dat is spannend en afwachten, maar zover ik heb begrepen is het wel beter dan het was. Daarnaast ben ik samen met Daniël peercoach voor de nieuwe eerste jaars. In oktober ga ik samen met Amy een presentatie geven op het Enothe congres in York. En ik hoop heel erg graag dat ik mee kan naar Sri Lanka om het ergotherapie project voort te zetten of wellicht elders in de wereld een dergelijk project op te zetten. Daarnaast lijkt het me weer erg leuk om ergotherapeuten in diverse settings in de praktijk te begzoeken en wil ik graag een keer mee met de Wielewaal een weekend weg o.i.d.. Of terwijl weer genoeg leuks om naar uit te kijken!

free

Advertenties

Let’s roll!!

Standaard

Dinsdag 7 mei 2013 was het zover. Dé dag waarop Stichting Rolstoelbasketbal vanuit het verre Drenthe naar Rotterdam afreisde om een clinic van twee uur te geven aan 21 enthousiaste ergotherapeuten in opleiding en een viertal docenten. Dat was eens wat anders dan een dagje in de schoolbanken! Iedereen heeft het naar zijn zin gehad en ik liep heel de dag met een grote glimlach op mijn gezicht, ik vond het ontzettend leuk om te doen en was trots dat ik dit allemaal voor elkaar heb gekregen.

bus met aanhanger vol spullen

Het idee & de voorbereidingen
Tijdens een van de lessen van PGO kwam naar voren dat we al klas elkaar beter wilden leren kennen. Een van de ideeën die ik had was om met z’n allen te rolstoelbasketballen. Als ex-basketballer had ik het altijd al een keer willen doen en meerdere klasgenoten waren enthousiast over het idee. Dus ik besloot te informeren bij Jan van Veen (onderwijsmanager ergotherapie) naar de mogelijkheden. Hij was erg enthousiast en vertelde me dat die mogelijkheden er zeker waren, maar dat het geld voor 2012 helaas al op was. Als ik een begroting zou maken dan zou het wellicht in 2013 wel moeten lukken moedigde hij me aan.

In de tussentijd had ik al wat rond gesurft op internet naar mogelijke organisaties die de clinic zouden kunnen geven. Allereerst kwam ik terecht op Basketball.nu, per mail informatie opgevraagd. De kosten waren echter vrij prijzig +/- €300,- voor 10 personen, waarbij ik zelf de zaal moest regelen of we zouden met een paar mensen mee kunnen trainen bij ISR in Ridderkerk. Daarna heb ik het idee even laten rusten.

Begin 2013 ging het beoefenen van mijn toenmalige sport volleyballen niet meer ivm. een vervelende knieblessure, dit was voor mij extra stimulans om de rolstoelbasketbalclinic te gaan organiseren, want ik miste een team-/balsport en de clinic zou een mooi middel kunnen zijn om erachter te komen of rolstoelbasketbal een goed alternatief zou kunnen zijn.

Ik heb veel docenten gevraagd wat ze van het idee vonden en of ze mij konden helpen bij de realisatie ervan, bijvoorbeeld door contacten bij Rijndam of sportzalen e.d. Iedereen vond het een goed idee, maar hadden niet direct contact met de juiste personen. Op een gegeven moment voelde het alsof ik van het kastje naar de muur gestuurd werd, dus besloot ik zelf contact op te zoeken met Stichting Rolstoelbasketbal. Hoewel ik telefonisch en per mail contact had gehad duurde het een maand voordat er reactie terug kwam, na een herinneringsmail bleek dat ik vergeten was. Gelukkig kwam er direct een heel uitgebreide beschrijving van de mogelijkheden en een aantrekkelijk kostenplaatje. Als ik een sporthal zou regelen dan zouden zij met een aanhanger met +/- 14 sportrolstoelen naar Rotterdam komen. Ik was ontzettend enthousiast en ging met de begroting weer naar  Jan van Veen, inmiddels was het maart 2013. Tot mijn grote vreugde was de begroting akkoord. Als alle deelnemers €5,- per persoon zouden betalen, zou de rest worden betaald vanuit de Hogeschool Rotterdam (HRO).

Sportzaal
Direct na het akkoord heb ik rond gevraagd of iemand een sportzaal wist om te kunnen rolstoelbasketballen. Het mooiste zou zijn om bij het Revalidatiecentrum Rijndam terecht te kunnen, zodat wij ervaring op zouden kunnen doen binnen een therapeutische setting. Het liefst zou ik dan ook cliënten willen vragen om tegen ons te basketballen. Maar als snel bleek Rijndam niet beschikbaar.

Om de kosten laag te houden leek hij mij verstandig om te kijken naar de mogelijkheden binnen de Hogeschool Rotterdam. Via een vriendin (oud- VTM student aan de HRO) werd ik getipt op de locatie Wijnhaven. Dus ik trok de stoute schoenen aan en bracht een bezoek aan de sportzaal. Terwijl ik aan de gesloten deur van de sportzaal stond te sjorren kwam Philip van Calmthout naar me toe. Hij bleek docent bewegingsonderwijs te zijn en dus de juiste persoon om aan te treffen. Hij was ontzettend enthousiast over mijn idee en was direct bereid om te helpen. Het was een perfecte zaal met genoeg ruimte en licht. We wisselden contactgegevens uit en Philip ging kijken of ik de sportzaal op de gewenste data zou kunnen gebruiken. Ik stond inmiddels te stuiteren van geluk.

Afstemming Stichting Rolstoelbasketbal
Toen de zaal geregeld was heb ik direct contact gezocht met Stichting Rolstoelbasketbal om een aantal zaken te bevestigingen en af te stemmen. Zoals financiële afhandeling maar ook praktische zaken zoals tijd, parkeergelegenheid, hulp bij de op- en afbouw van de clinic etc.

Communicatie & PR
Voor de aankondiging van de clinic heb ik een informatie-mail opgesteld met een uitnodiging voor mijn klasgenoten en docenten. Ter controle heb ik de mail naar Sonja Dekker gestuurd, aangezien zij ook over PR gaat binnen de opleiding en ik had al eerder over mijn ideeën met haar gesproken in combinatie met het Honours Degree Programma (HDP). Via haar is de mailing verstuurd naar alle ergotherapie docenten.

Hieronder het programma van de clinic (onderdeel van de mailing):

Er komen 3 mensen van Stichting Rolstoelbasketbal uit het verre Hoogeveen (Drenthe) om de clinic te geven. Onderstaande informatie hebben ze gestuurd en geeft een idee over de inhoud van de clinic. Ze nemen 12 tot 14 sportrolstoelen, ballen en hesjes mee. Op deze manier is het met een groep van ca. 25 personen niet mogelijk dat iedereen tegelijk speelt, daarom zal er met teams gewerkt worden.Allereerst wordt er een kort stukje uitleg gegeven over het doel van een dergelijke clinic en het idee van de stichting, namelijk de mogelijkheden van sport laten zien voor mensen met een beperking. Daarnaast benadrukken zij dat sport als middel tot volledig maatschappelijk meedoen zijn vruchten afwerpt; mensen worden zelfstandiger, voelen een “drive” en zien vaak weer licht aan de horizon. Gelukkig zijn hier veel goede voorbeelden van bekend.Daarna gaan we echt basketballen. In het begin zal het even wennen zijn aan de rolstoel, vervolgens wordt de bal in het spel gebracht en gaan we daarna in teams een kleine competitie of wedstrijd opzetten. Tijdens het spelletje wordt natuurlijk uitleg gegeven over de regels, de mogelijkheden en de vaardigheden. De clinic wordt gegeven door twee mensen die zelf veel ervaring hebben en al jaren meedraaien in de competitie.Meer informatie over Stichting Rolstoelbasketbal vind je op www.rolstoel-basketbal.nl.

Ter promotie had ik een flyer ontworpen, deze heb ik bijgevoegd in de mailing:
flyer

Naast deze aankondiging vond ik dat er meer publiciteit rondom dit evenement gemaakt zou moeten worden, om de opleiding Ergotherapie op een positieve manier onder de aandacht te brengen. Daarom werd ik via Jan van Veen in contact gebracht met Jeroen Cok (communicatieadviseur IVG). Jeroen greep zijn kans om de rolstoelbasketbalclinic te gebruiken als aankondiging voor de nieuwe leerlijn Sport, Bewegen & Talentenontwikkeling en maakte het volgende persbericht (PDF).

Dit heeft er voor gezorgd dat er een journalist van het onafhankelijke magazine HR Profielen langs kwam en een fotograaf van de krant Metro (regio Rotterdam):

rolstoelbasketbal-krant-metro

Helaas is mijn naam verkeerd gespeld. Hoewel het wel toepasselijk is, want ik heb voorheen bij de basketbalvereniging Westlandstars gespeeld ;-). In ieder geval heb ik een behoorlijke vreugde dans gemaakt toen ik dit bericht op donderdag 16 mei in de krant zag staan.

Daarnaast heb ik geregeld dat er allerlei beeldmateriaal, van foto’s tot filmpjes is gemaakt. Die we vervolgens op de Facebookpagina van Hogeschool Rotterdam hebben gedeeld en mogelijk dat ik nog een compilatie filmpje ga maken van dit alles.

Terugblikken
De clinic was een groot succes! Ik heb alleen maar blije gezichten gezien. Naast dat het heel erg leuk was om te doen heeft het mijn ogen geopend en laten zien dat mensen in een rolstoel niet zielig zijn. Je bent pas gehandicapt als je er geen oplossing is voor jouw probleem,  vind ik een mooie quote van Dick van de Wetering (Stichting Rolstoelbasketbal).

Binnenkort ga ik samen met Ingrid Laban de clinic evalueren en kijken wat de mogelijkheden zijn om een dergelijke clinic terug te laten komen in volgend schooljaar. Waarbij we wellicht er een sportdag kunnen maken met meerdere klassen ergo- en of fysiotherapie. Deze pilot was in ieder geval geslaagd!

Ergokamp ‘Als ik later groot ben’

Standaard

Bepakt en bezakt verzamelden we woensdag 29 augustus om 09:00 uur op school voor de start van het Ergokamp. Dit introductiekamp voor de eerste jaars Ergotherapie studenten had dit jaar het thema ‘Als ik later groot ben’. Met onze groene thema t-shirts aan gingen we met de metro naar het Scout Centrum Rotterdam in Capelle a/d IJssel. Een toplocatie voor een aantal actieve gezellige dagen kamp.

Iedereen was ingedeeld in een team van 5 á 6 personen met een vrijwilliger als groepsleider (papa of mama genaamd) uit het tweede of derde jaar. Ons team heette Guus Gelukjes en bestond uit: (van links naar rechts) Wilbert, Merel (ik), Guus (papa), Marlou, Laura en Annelieke.

Lees de rest van dit bericht

Intoductiedag Ergotherapie

Standaard

Afgelopen dinsdag 28 augustus was het zover, de eerste kennismaking met het nieuwe schoolgebouw en medestudenten.  Het oude Eneco/Stedin gebouw aan de Rochussenstraat 198 is omgetoverd tot de nieuwe standplaats van de Gezondheidszorg (IVG) faculteit van de Hogeschool Rotterdam. Na de verzameling van alle eerste jaars in de collegezaal werden we in groepen verdeeld, waarna 2e jaars studenten ons rondleidde door het gloednieuwe schoolgebouw. Super leuk om te zien en ik kreeg gelijk zin om te beginnen aan deze nieuwe uitdaging.

Vervolgens kregen we instructies in de collegezaal en gingen we de stad in om het vossenspel te doen. We werden kris kras door de stad heen gestuurd en kwamen onder ander Mega Mindy, een militair, een boerin en een clown. Ze hadden flink hun best gedaan, leuk om te zien, alhoewel het voor mij allemaal al bekend terrein was aangezien ik al zo’n 2,5 jaar in Rotterdam woon. Iedereen uit de groep was verder een beetje afwachtend, spanning van zo’n eerste dag was goed te merken. Wat wil je ook, de meesten zijn wild vreemden van elkaar. Op kamp zal dat hopelijk wel wat losser komen.