Tagarchief: jaar 2

Participeren = betaald werk? (concept)

Standaard

Participeren en de participatiemaatschappij zijn modewoorden uit politiek Den Haag sinds koning Willem Alexander de troonrede  voordroeg.

Het is onmiskenbaar dat mensen in onze huidige netwerk- en informatiesamenleving mondiger en zelfstandiger zijn dan vroeger. Gecombineerd met de noodzaak om het tekort van de overheid terug te dringen, leidt dit ertoe dat de klassieke verzorgingsstaat langzaam maar zeker verandert in een participatiesamenleving. Van iedereen die dat kan, wordt gevraagd verantwoordelijkheid te nemen voor zijn of haar eigen leven en omgeving.

Participeren
Participatie wordt veelal aangeduid als ‘meedoen aan het maatschappelijk leven’. Er is zelfs een participatieladder ontwikkeld door gemeenten met behulp van de VNG (Vereniging van Nederlandse Gemeenten). De Participatieladder is een meetinstrument waarmee je kunt vaststellen in hoeverre iemand, bijvoorbeeld een bijstandsgerechtigde of een wijkbewoner meedoen in de samenleving. – Participatieladder.nl
De ladder is onderverdeeld in zes treden:

participatieladder

Het lijkt een prachtig meetinstrument om mensen in hokjes te stoppen, iets waar we in Nederland erg van houden.
Aan de andere kant leven we in een maatschappij waarin vooral het individu centraal staat. Het individu die zich moet onderscheiden om mee te tellen. Het individu die #selfies post op Facebook of Instagram, zijn mening te pas en te onpas geeft en vooral moet presteren om de tofste baan te bemachtigen. (2doc: Alles wat we wilden). De lat ligt hoog, namelijk op niveau 6: betaald werk. Wat nou als je niet bij de hoogste treden van de participatieladder hoort? Ben je dan minder?

In gesprek
Uit nieuwsgierigheid heb ik drie mensen geïnterviewd die momenteel afhankelijk zijn van een uitkering. Ik was benieuwd naar hoe hun week eruit ziet, wat voor rol hun wijk daarbij speelt en hoe zij de toekomst voor zich zien.

Annemarie, 29 jaar woont samen met haar twee katten op het Noordereiland van Rotterdam in sociale huurwoning.

Bernard, 39 jaar woont samen met zijn kat al 17 jaar in het Oude Noorden van Rotterdam in een sociale huurwoning.

Cornelis, 52 jaar woont alleen in Poeldijk.

Vraag beantwoorden: wat vinden zij belangrijk? De hoogste treden van de participatieladder? (Arbeidsparticipatie)

Nog uitwerken

Discrepantie
De maatschappij is prestatiegericht, maar of dat voor iedereen goed is durf ik te betwijfelen.

Wat nou als jouw gezondheid het niet toelaat om deel te nemen aan de hoogste trede van de participatieladder?

Het verschil tussen arm en rijk, sterk en zwak lijkt steeds groter te worden.

Nog uitwerken

Mijn rol / kans als ergotherapeut

Steuntje in de rug

Ik zie het als mijn taak als toekomstig ergotherapeut om alert te zijn op de huidige trends & ontwikkelingen en die van de toekomst. Door op de hoogte te blijven van wat er gaande is op macroniveau kan ik kansen signaleren op op microniveau. De toenemende werkloosheid is bijvoorbeeld een probleem op macroniveau. Als ergotherapeut zie ik kansen om mensen die werkloos thuis zitten bij elkaar te brengen, bijvoorbeeld in de wijk het Oude Noorden (microniveau).
De koppen bij elkaar steken is de basis om de handen uit de mouwen te steken en te gaan participeren. De moeilijkheid hiervan is dat deze kwetsbare groep veelal moeilijk te bereiken is. Onbekend maakt tenslotte onbemind, dus het is van belang duidelijk te communiceren wat ik te bieden heb en wat mensen er kunnen halen. Mijn rol zie ik als verbinder, ondersteuner, versterker, als coach in feite. Uitgaan van de kracht van ieder mens en ze daar op aanspreken, ze de verantwoordelijkheid geven, waardoor ze zelf de regie in handen nemen, waarbij de nadruk ligt op het dóen waardoor men het gevoel krijgt dat ze er toe doen en op hun manier een steentje bijdrage aan de maatschappij. Dat is voor mij participeren.

 

Advertenties

Mini-docu: Niemandsland

Standaard

Naar aanleiding van het intro college van dit kwartaal waarin Ondersteunen & Versterken centraal staat. Deze mini-docu Niemandsland gaat mee op reis met de 18-jarige Osma Mohamed.

NTR Acedemie: Paul Schnabel over de participatiemaatschapij

Standaard

In deze aflevering van de NTR Acedemie van 27 okt 2013 doet Paul Schnabel, oud-directeur Sociaal en Cultureel Planbureau, zijn verhaal over de veranderende verzorgingsstaat naar de participatiemaatschappij. Bij kijk hieronder de aflevering:

ntr

 

NTR Paul Schnabel, oud-directeur Sociaal en Cultureel Planbureau

Waarom verpest het evenwichtsorgaan de levens van miljoenen mensen?

Standaard

Dr. Herman Kingma vertelt over het evenwichtsorgaan. 1 op de 5 mensen heeft problemen met hun evenwichtsorgaan. Het komt veelal voor bij oude mensen (65+). Het evenwichtsorgaan heeft belangrijke functies nl.:

  • Oriëntatie in de ruimte
  • Houdingsevenwicht
  • Beeldstabilisatie

Rotterdam Sport op Maat 2013

Standaard

Zaterdag 28 oktober was het het Rotterdam Sport op Maat dag, in het Zuiderpark was er speciaal voor mensen met een beperking een sportdag georganiseerd. Het was een prachtige dag en je zag iedereen stralen, zo mooi. Ambassadeur Leontien van Moorsel, zoals hieronder te zien, deed sportief mee met het handbiken.

IMG_2899 (Small)

IMG_2866b (Small)

Verder inspirereerde Lucien Boldewijn (basketballer) mij en ik ging later nog op zoek naar zijn verhaal. Hij speelde eredivisie in de Nederlandse competitie, maar wegens een black-out kon hij opeens niet meer lopen. Nu 5 jaar later is hij ambassadeur van Sport op maat en is een fanatieke rolstoelbasketballer. Misschien binnenkort maar eens kijken de Arrow’s een wedstrijd in de buurt hebben.

Van de gehele dag is een leuk impressiefilmpje gemaakt:

Terug- en vooruitblikken

Standaard

Het is vakantie, nog 1 week en we mogen er weer tegenaan. Een mooi moment om even stil te staan bij afgelopen jaar en om vooruit te blikken naar wat komend jaar gaat brengen.

Jaar 1 ergotherapie begon zo:
Als een kind zo blij @ Ergokamp

Terugblikken
Vol enthousiasme begon ik met de nieuwe uitdaging: de studie ergotherapie. Met hoogtepunten zoals het ergokamp, snuffelstage bij Kinderrevalidatie Rijndam Rotterdam, nieuwe bijbaan bij het Centrum voor Reuma & Revalidatie, zelf georganiseerde rolstoelbasketbalclinic en de zeer mooie schoolresultaten.

Het was een geweldig jaar waar ik veel energie in heb gestopt en ook veel energie van heb gekregen. Als ik ergens mijn zinnen op heb gezet, zoals deze studie, dan ga ik er ook echt voor de volle 100% voor. Dit werd nogmaals duidelijk in mijn afsluitende Competentie Gerichte Interview, waarin 4 behaalde competenties aangetoond moesten worden. Te weten diagnostisceren, behandelen & begeleiden, ondernemen en deskundigheid bevorderen. Aan de hand van de geschreven STARRS werd het interview afgenomen door een docent en een ergotherapeut uit de prakijk, Ik had alles goed voorbereid en was overtuigd van mijn kunnen, maar toch moet het op dat moment nog even gebeuren dus ik was best zenuwachtig. Terwijl ik buiten het lokaal wachtte werden de STARRs doorgenomen door de assessoren. Daarna werd ik binnen geroepen om ‘openstaande eindjes’ toe te lichten. Het eerste wat ze zeiden was ‘we zijn erg onder de indruk’, haha dan weet je al bijna dat het niet meer fout kan, heerlijk.

Het gesprek verliep eigenlijk wel goed. Achteraf had ik misschien een aantal dingen beter kunnen doen, maar ik was wel tevreden. Na weer wachten op de gang, werd ik binnen geroepen voor de beoordeling. Er werd eerst gevraagd om mijn eigen oordeel en daarna kwam het verlossende woord, dat ik echt heel erg goed mijn best heb gedaan en dat ze me niets anders kunnen geven dan een 10! In totaal 2x een 9 en 2x een 10, dus gemiddeld een 9,5 wat afgerond een 10 inhoudt. Ongelooflijk! Dit had ik echt niet verwacht, zo hoog. In de euforie ben ik vergeten wat er precies gezegd is, ik weet nog wel dat ze zei “het is jammer dat wij geen stagiars hebben, anders had ik het wel geweten”. Mijn vakantie kon niet beter beginnen.

Vooruitblikken
Voor het komende tweede jaar heb ik alweer een aantal leuke dingen op de planning staan. Sowieso verandert heel het lesprogramma van jaar 2, dus dat is spannend en afwachten, maar zover ik heb begrepen is het wel beter dan het was. Daarnaast ben ik samen met Daniël peercoach voor de nieuwe eerste jaars. In oktober ga ik samen met Amy een presentatie geven op het Enothe congres in York. En ik hoop heel erg graag dat ik mee kan naar Sri Lanka om het ergotherapie project voort te zetten of wellicht elders in de wereld een dergelijk project op te zetten. Daarnaast lijkt het me weer erg leuk om ergotherapeuten in diverse settings in de praktijk te begzoeken en wil ik graag een keer mee met de Wielewaal een weekend weg o.i.d.. Of terwijl weer genoeg leuks om naar uit te kijken!

free